07-03-09

(7/3/09) St Denijs B - VCNE : 4 - 4

Alweer een moeilijke opdracht deze week. En alweer niet enkel vanwege de tegenstader. VCNE krijgt het de laatste weken moeilijk om met de voltallige groep aan te treden. Deze keer sukkelt Pieter met een rug blessure en ligt Bram in de ziekenboeg. Op de valreep kunnen Arnaud en Gilles onze jongens uit de nood helpen.

Na een beperkte opwarming (geen terrein beschikbaar) zien we een onherkenbaar VCNE. Als een mak en mank lam dat naar de slachtbank gedragen wordt kijken de blauwen na een tiental minuten tegen een 3 - 0 achterstand aan. Geen duels, geen snelheid, geen passes, ... te veel om op te noemen. De supporters en technische staf stonden er bij en keken er naar. Er liep zo veel fout dat zelfs de T1 in stilte verholen stond.

Toegegeven, St Denijs speelde zeer stevig en daar hebben de jongens van de fusie-gemeente het altijd moeilijk mee. Tot overmaat van ramp raakt Gilles gekwetst aan de knie na een viriele tussenkomst. Een diepe gapende wonde, maar gelukkig kan hij door een rustige papa opgeknapt worden.

5 minuten voor tijd lijkt St Denijs de voet wat van het gaspedaal gehaald te hebben en staat zo een corner toe. Loic brengt voor doel en een goed inlopende Gilles devieert mooi met de rechter buitenkant in doel. 3 - 1 en dat is eigenlijk een flatterende tussenstand voor VCNE.

Tijdens de rust worden onze jongens de levieten gelezen en via Fruitweelde wat vitaminen toegestopt in de vorm van een mandarijntje.

De 2de helft wordt afgefloten met de hoop op geen al te grote afstraffing. De technische staf wijst nog eens op de basis begrippen van het voetbal : balletje controleren, kijken en passen. Wat de ware toedracht is zullen we nooit weten maar VCNE lijkt nu een andere ploeg. Aangedreven door de hard werkende Loic en Lucas beginnen ze duel na duel te winnen. Er wordt nu korter gedekt en de supporters drijven met hun aanmoedigingen het tempo van VCNE op. Na reeds enkele keren dicht in de buurt van het St Denijse doel te zijn gekomen kan Lucas plots een afvallende bal schuin voor doel binnen prikken. Het leek simpel maar dat was het niet : 3 - 2.

St Denijs staat perplex wanneer een bal van Lucas enkele minuten later de deklat treft. Ondertussen komt de opgelapte Arnaud Gilles vervangen. Hij staat nog geen 5 minuten op het veld of zijn knal van aan de middenstip spat uitéén, alweer op de deklat. St Denijs lijkt te zwalpen maar breekt in de  15'de minuut gevaarlijk door op links. Arthur en Arnaud kunnen de blonde spits niet houden en hij schuift beheerst onder Sander binnen : 4 - 2 en VCNE terug naar af. Zo lijkt het althans, maar niets is minder waar. Sander blijft de bal ver naar voor trappen en met de lange Lucas voorin blijven de blauwen gevaarlijk. De 4 - 3 is dan ook een feit wanneer alweer een hoge bal voor het doel de keeper verschalkt en door Loic wordt binnengetikt.

3 Minuten later blijft Loic in de schijnwerpers lopen met een knappe dribbel maar zijn afleggertje vindt geen vervolg. Kort hierna controleert de middenvelder de bal midden op de helft van de tegenstander. Onverwacht trapt hij met een hoge boog op doel. De bal lijkt seconden lang onderweg wanneer hij uiteindelijk haarfijn achter de keeper in doel verdwijnt : 4 - 4. Euforie en extase alom bij de supporters. Zeker wanneer Sander één van zijn knapste reddingen uit zijn jonge carriere etalleert. De opnieuw doorgebroken blonde spits komt op rechts aangestormd en kan vrij aanleggen. Sander duikt naar de korte hoek maar kan in extremis met een uitschuifbaar been de tegenvoets geplaatste bal net naast de paal devieren. Een onwaarschijnlijke redding die een onverwacht gelijkspel verzekert.

Het zou verkeerd zijn van deze match een goede match te noemen van onze blauwe boys, maar ze hebben in de 2de helft bewezen dat ze eigenlijk niets te vrezen hebben van een fysiek sterke ploeg !

/Maurice

18:08 Gepost door Maurice in Wedstrijdverslag | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

wij moeten van niemand bang zijn Als onze jongens vertrekken van hun eigen kunnen, dan moeten we voor niemand bang zijn. Respect voor de tegenstander is goed. Ook zij kunnen voetballen. Maar als we kijken, combineren, snel en in één tijd proberen spelen, dan kunnen we elke tegenstander in de ogen kijken. En dan sportief blijven, tegen elkaar en tegen de tegenstander. Dat is VC op zijn best. Deze jongens gaan nog potten breken als de ouder worden. Als ze maar werken vanuit eigen kunnen. Zoals we aan de zijlijn roepen. Gogogogogo VC!

Gepost door: Dirk Vos | 14-03-09

De commentaren zijn gesloten.